project-0040_00

House No. 7 / Ayeneh Office

خانه شماره 7
معمار: دفتر معماری آینه
موقعیت: نجف‌آباد، اصفهان، ایران
تاریخ: 1391
مساحت: 552 مترمربع
وضعیت: ساخته‌شده
کارفرما: مهدی صالحی، الهه ابراهیم
تیم پروژه: علی دهقانی، علی سلطانی، عاطفه کرباسی
جوایز: رتبه اول گروه مسکونی جایزه معمار 1391

project-0040_02project-0040_03project-0040_04project-0040_05

زمین خانه شماره 7 در محل باغ‌هایی قرار دارد كه یكی پس از دیگری، در حال نابودی و قربانی گسترش شهرند. آخرین و تنها باغ باقیمانده آن حوالی كه مالك آن اصرار بر نگهدار‌ی‌اش دارد، با درختان بلند و تنومند توت، درست در مقابل زمین پروژه ماست. خانه در احترام به باغ و در مقابل سركشی درختان توت، در بدنه شمالی عقب نشسته و شكافی عمیق را در حجم به نمایش می‌گذارد. این شكاف با پلكانی نمادین، تا حیاط طبقه دوم پیش می‌رود و از آنجا به حیاط همكف سرازیر می‌شود. حیاط همكف باغچه‌هایی كشیده در امتداد شكاف دارد. در دیوار جنوبی حیاط، صفحاتی سبز رنگ، چون پنجره‌هایی رو به باغ و باغ‌های ناپیدای بعدی ــ كه امروز دیگر نیست ــ امتداد باغ‌های روزگاران قبل را در خاطر ابدی می‌كند.

Courtesy of Ayeneh Office

Courtesy of Ayeneh Office

شكاف حجم، فضای داخل را در هر دو طبقه، به دو قسمت جداگانه عملكردی تقسیم می‌كند: فضاهای خصوصی در بخش شرقی و فضاهای عمومی در بخش غربی. خانواده ساكن خانه چهار نفرند كه طبقه همكف را برای زندگی روزانه و طبقه بالا را برای پذیرایی و اقامت میهمانان گاه و بیگاه‌شان می‌خواسته‌اند. به دلیل روحیه خاص خانواده، فضاهای عمومی، در طبقه همكف و نیز بین دو طبقه، در ارتباط فراوان و سیال با همدیگر است و به كمك بازی‌های حجمی، دیدهایی وسیع به فضاهای باز و آسمان دارد.

Courtesy of Ayeneh Office

Courtesy of Ayeneh Office

خانه شماره 7 شاید بتواند با پیش و پس‌رفتگی‌ها، پلكان‌ها، بازی‌های سطوح افقی، حیاط‌ها، باغچه‌ها و سایه‌روشن‌هایش، خاطره‌ای از گوشه و كنار خانه‌های پیشینمان را به یاد آورد و همنشین و همسایه خوبی برای باغ سرسبز و تنهای مقابلش باشد.

project-0040_01project-0040_02project-0040_03project-0040_04project-0040_05project-0040_06project-0040_07project-0040_08project-0040_09project-0040_10project-0040_11project-0040_12project-0040_13project-0040_14project-0040_15project-0040_16project-0040_17project-0040_18project-0040_19project-0040_20project-0040_21project-0040_22project-0040_23project-0040_24project-0040_25project-0040_26project-0040_27project-0040_28

House No. 7
Architect: Ayeneh Office
Location: Najafabad, Isfahan, Iran
Date: 2012
Area: 552 sqm
Status: Completed
Client: Mehdi Salehi, Elaheh Ebrahim
Project Team: Ali Dehghani, Ali Soltani, Atefeh Karbasi

َAwards: 1st Place of Memar Award 1391

The terrain of House No. 7 is located in an area of gardens which are destroyed one by one, as a result of urbanization. With huge and tall mulberry trees, the last and the only remaining garden is just in front of the land of our project. The owner insists on preserving the garden. In honor to the garden and against rebellion of the mulberry trees, the house is retreated at north and exhibits a deep gap in volume. With a symbolic staircase, the gap advances toward the courtyard of the second floor and then steepens to the ground yard which has flower-beds along the gap. In the southern wall of the courtyard, windows face the garden and the missing ones like green paintings and eternalize memoires of gardens in the past.

The gap divides the interior space into two separate functional parts: private spaces in the east and public spaces in the west. The four members of the residing family chose the ground floor for their daily life and the upper floor for hosting and residence of their occasional guests. Because of special spirit of the family, the public spaces in the ground floor and between two floors have high flowing connection with each other and with the aid of volume games, they have wide landscapes to open spaces and sky.

With its saliencies and retreats, staircases, horizontal surfaces, yards, flower-beds, and penumbras, the house reminds us the souvenirs from corners of our previous houses. It may be a good companion and neighbor for the lush, lonely garden at front.

6 thoughts on “House No. 7 / Ayeneh Office”

  1. احترام به محیط زیست دراکثر کارهای دکتر کرباسی و مهندس سلطانی دیده میشه که واقعا جای افتخارداره معماری سبز این گروه همراه با احترام به دیگرشهروندان بانمای زیباوتاثیر گذارا ونور مناسب داخلی از ویژگی ها ی دیگر این اثر است گویی روح شیوارسایی در جان وتن بنا دمیده شده وبنارافراتراز مصالح کرده این بنا به قطع یکی از آثار به یاد ماندنی معماری معاصر است
    به امید موفقیت های روزافزون گروه آینه

  2. به نظرم کار خانم دکتر کرباسی عالی بوده، چه طراحی بیرون و چه درون ساختمان. منتها بهتر بود برای حیاط ها، به خصوص حیاط مرکزی از. مصالحی غیر از سنگ استفاده می کردند. و همچنین میز بیلیارد در این خانه بی معنی ست.

Leave A Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *