فیلمخانه معمار ایرانی
گفتوگو با محمدرضا قانعی: فضای زندگی در معماری گذشته و امروز ایران
برنامه طلوع، شبکه چهار سیما، 14 بهمن 1389
فیلمخانه معمار ایرانی
گفتوگو با محمدرضا قانعی: فضای زندگی در معماری گذشته و امروز ایران
برنامه طلوع، شبکه چهار سیما، 14 بهمن 1389
فیلمخانه معمار ایرانی
گفتوگوی کامران افشارنادری و محمد محمدزاده درباره خانه پلشیر، اثر محمدرضا قانعی
برنامه طلوع، شبکه چهار سیما، 14 بهمن 1389
فیلمخانه معمار ایرانی
خانه پلشیر (تبدیل یک خانه تاریخی به دفتر مهندسان مشاور پلشیر) / محمدرضا قانعی
برنامه طلوع، شبکه چهار سیما، 14 بهمن 1389
ایمان رئیسی
بیماری آموزش معماری، در ایران امروز مزمن است و وضعیت آموزش معماری در ایران هم مشابه بدنی در حال احتضار. برای کالبدشکافی این بیمار مناسبتر است که تعدادی از اجزای تشکیلدهنده آن را شکافته و مورد نقد قرار داد. به نظر میرسد که این بدن را در هشت حوزه میتوان تشریح کرد: یک: رویکرد سیستم آموزش، دو: نحوه انتخاب دانشجوی معماری، سه: سیستم قانونگذار و سرفصلها، چهار: مدرس، پنج: دانشجو، شش: مکان و امکانات، هفت: هویت اختصاصی هر دانشکده، هشت: رابطه دانشگاه با حرفه. برای نزدیکشدن به موضوع ترجیح میدهم که این موضوع را با توجه به تجربههای شخصی و بهطور خلاصه مورد نقد قرار دهم، چون بحث بسیار مفصل است و دوستان رسالههای دکتری در اینباره نوشتهاند.
رستوران تارا
معمار: حمیدرضا گذریان، رضا احمدی مسعود
موقعیت: تهران، ایران
تاریخ: 1395
مساحت: 330 مترمربع
وضعیت: ساختهشده
کارفرما: مهدی روحانی، یداله قمرینیا
تاسیسات مکانیکی: حمیدرضا امیری
تاسیسات الکتریکی: سهراب حسینی
مجری نما: شرکت رنگین پروفیل کویر
مجری کارهای چوبی: شهریار امانی
عکس: علی دقیق، بابک طوسیپور
رادیوفیلمخانه معمار ایرانی
گفتوگو با بیژن شافعی: معماری پل آبکار
برنامه خشت و خیال، رادیو فرهنگ، چهارشنبه 25 اسفند 1395 | کارشناس برنامه: حمید ترابی
افسانه شفیعی
سرانجام به آپارتمانهای کوچک و بینوری که جای معماری و سبک زندگی ایرانی را گرفته، عادت میکنیم ولی آیا به هرجومرج و آشفتگی در فضای معماری و شهرسازی نیز عادت خواهیم کرد؟ آپارتمانهای نابرابر در ارتفاع، نابرابر در صرف هزینه، هرجومرج در کاربرد مصالح، هرجومرج در نماکاری و ناهمخوان با فضای اطراف، بیش از هر چیز یادآور این حقیقت است که یک بنا حجمی انتزاعی و جدای از محیط اطرافش نیست.

پویان روحی
این یادداشت، به آثار مهندسین مشاور حرکت سیال – رضا دانشمیر و کاترین اسپریدنف – میپردازد و تلاش میکند این بحث را طرح کند که آثار این دو معمار، مصداق کنش حرفهای – پرکتیس۲– انتقادی هستند. بیشتر آثار مشاوران حرکت سیال، یک گونهشناسی عام۳ یا یک کلیشه جاافتاده معماری ایرانی را نقطه آغاز۴ فرایند طراحی خود قرار میدهند و با مجموعهای از عملیات طراحی۵، نسبت به آن موضع انتقادی میگیرند و به بازآفرینی آن میپردازند. این یادداشت مجموعه سینمایی ملت، مجموعه مسکونی صفائیه یزد، ساختمان گلفام و مسجد ولیعصر را بهعنوان نمونههای موردی در نظر میگیرد و با استفاده از خوانش فرمالیستی۶– مدل رایج خوانش آثار معماری – بر استراتژیهای طراحی بهکاررفته در آنها تأکید میکند و نشان میدهد که رضا دانشمیر و کاترین اسپریدنف، دو معمار «معاصر» هستند؛ معمارهایی که یکی از ویژگیهای کارهایشان، وجود ظرفیت انتقادی و دوریکردن از بار ایدئولوژیک است. درواقع کار آنها، همراه است با مبارزه با ایدئولوژی و تلاش برای برهمزدن اقتدار نهادها و ایدئولوژیهای تثبیتشده تاریخ معماری ایران.

یاد درگذشتگان سال 1395
علیاکبر صارمی، علیاصغر شعرباف، نظام عامری
|- علیاکبر صارمی، دانشجوی لویی کان و معمار سفارتخانه ایران در آلبانی (1322-1395)
|- علیاصغر شعرباف، استاد برجسته معماری سنتی ایران (1310-1395)
|- نظام عامری، دانشجوی فرانک لوید رایت و معمار موزه پول (1305-1395)