پیتر آیزنمن کیست و چرا به ایران اسلامی دعوت میشود؟
عبدالحمید نقرهکار
ایدئولوژیهای سیاسی دارای یک پیشزمینه فرهنگیـهنری، یا بهطور کلی، یک جهانبینی، انسانشناسی، زیباییشناسی و فلسفه هنر پشتیبان و حامی هستند که توجیهکننده سیاستها و برنامههای آنهاست. پیتر آیزنمن و امثال او، از معمارانی هستند که از ابعاد فوق، بهویژه در فلسفه هنر، جزو شکاکان و ساختارشکنان بوده و هر نوع باور و معیار ثابتی را در نظر و عمل نفی میکنند، یعنی در حوزه زیباییشناسی و فلسفه هنر (بر خلاف حکمت هنر اسلامی)، به هر نوع باور بینشی (هستیشناسی) یا گرایشهای ارزشی (حلال و حرام عملی) کفر میورزند. به عنوان نمونه، او میگوید اگر معیار و ایده امروز خود را برای طراحی یک خانه مطلوب، فردا کاملا تغییر نداده و ساختارزدایی نکنم، من انسان نیستم، یعنی من از خود و مخاطبانم هیچ دریافت ثابت و روشنی ندارم، و هیچ جهت و غایت مشخص تکاملی را برای خود و انسانهای مخاطب قائل نیستم؛ یعنی وی برای خود و مخاطبان، چه از بعد نظری (هستیشناسی) و چه از بعد عملی (ارزشهای اخلاقی و احکام حلال و حرام)، هیچ نوع معیار و اصل ثابتی قائل نیست و نیات و ایدههای خود و نیازهای مخاطبان را تابع هیچ بینش و ارزش ثابتی نمیداند.
